METONOİA
“Du musst dein Leben ändern.” “Hayatını değiştirmelisin.” — Rainer Maria Rilke En son kendimizi tanıyoruz. Başkalarının yüzündeki en küçük değişikliği fark ediyor, seslerindeki kırgınlığı seziyor, bir bakışın ardında saklananları anlamaya…
“Du musst dein Leben ändern.” “Hayatını değiştirmelisin.” — Rainer Maria Rilke En son kendimizi tanıyoruz. Başkalarının yüzündeki en küçük değişikliği fark ediyor, seslerindeki kırgınlığı seziyor, bir bakışın ardında saklananları anlamaya…
Risk kelimesini sevmiyorum. Dolayısıyla risk almayı da. Gündelik hayatta risk dediğimiz şey, çoğu zaman hesabını yapamadığımız, sonucunu öngöremediğimiz bir ihtimal. Sermaye piyasalarında ise kelime başka bir anlam kazanıyor. Risk tanımlanıyor,…
Bir pisuar düşünün. Beyaz porselen, gündelik, sıradan. Bir de aynı nesneyi müzenin ortasında, beyaz bir kaidenin üzerinde hayâl edin. İnsanlar önünde duruyor, eğiliyor, fotoğrafını çekiyor; sanat tarihçileri üzerine yazıyor, koleksiyonerler…
“There’s Enough for Everyone.” Herkese yetecek kadar yer var. Cümle, insanın içine ferahlık veren bir temenni gibi. Ne var ki hayatın tam ortasında durup etrafımıza baktığımızda, bu temenninin hayli çetin…
“Ben, kendi içimde bir kalabalığım.” Pessoa’nın bu cümlesini Zeki Demirkubuz’un fotoğraflarına bakarken düşündüm. İnsan dediğin, tek bir yüzün içinde kaç ayrı kişiyi taşır? Fotoğraf tam da o tuhaf ânı yakalıyor:…
Biri hakkındaki ilk izlenimimiz çoğunlukla ne giydiğine göre şekilleniyor. Şimdi ne okuduğuna da bakıyoruz. Hatta ikisini aynı karede görüyoruz: İyi kesimli bir ceket, büyük gözlük, deri çanta ve çantanın içinden…
İstanbul’da sanat fuarına gitmek biraz tuhaf bir deneyim. Daha kapıdan içeri girmeden şehir peşinize takılıyor. Haliç’in suyu, eski tersanenin ağır tarihi, karşı kıyıdaki binâlar, vapurların sesi… Sonra bir ânda önünüze…
“Yeryüzünün bağrından yükselen ilk tanrıça Gaia’ydı.” Gaia’yı düşününce insanın aklına önce toprak geliyor. Banu Başeren’in kendi kafesinde kurduğu dünyaya girince ise toprağın yerini başka bir şey alıyor: ruh. Medusart Cafe,…
“İnsan yaşadığı yere benzer.” Edip Cansever’in o kısa, çarpıcı cümlesi, UrlaDam’da geçirdiğim saatler boyunca zihnimde dolaştı. İnsan zamanla seçtiği yerlere de kendi rengini bırakıyor; meraklarını, itirâzlarını, hayâllerini, dünyaya bakışını… Sonra…
Whitney Houston’ın sesini ilk nerede duyduğumu hatırlamıyorum. Şarkının nereden geldiğini hatırlamadığım hâlde, bende bıraktığı yeri biliyorum. Belki “I Will Always Love You” başladı bir yerde. Belki “I Wanna Dance with…
Bozcaada’da insanın karşısına bazen bir sergi, bazen bir insan, bazen de ikisini birbirine bağlayan o tuhaf karşılaşmalar çıkıyor. Ada zaten karşılaşmaların yeridir. Denizle karanın, geçmişle bugünün, gelenle kalanının birbirine değdiği…
Geçtiğimiz gece Galataport Frankie’de, yeni menünün özel tadım dâvetindeydim. Aslında yemek paylaşmaktan hoşlanmam. Akşam boyunca tabaklardan çok, onların etrafında kurulan hikâyeyi dinledim. Kaya Demirer menüyü anlatırken malzemelerin birbirine nasıl dokunduğunu,…
Zamanımı Kuzey Ege’de geçirdiğim bu günlerde topraklarımızdan doğan Odysseus’un ekranların parıltılı dünyasında ânîden konuşulur olması, beni biraz şaşırtıyor, biraz da gülümsetiyor. Kahramanımız çoktan Akdeniz’in tuzlu sularında dinlenmeye çekilmişken, Hollywood’un gürültülü…
“İçeride bir zaman turu yapacağız.” Henüz o büyülü bahçeden içeri girmeden söyledi bunu Doç. Dr. Bengü Cennet Coşkun. Karşısında birbirini tanımayan, aynı merakın etrafında toplanmış bir grup insan vardı. Birkaç…
Bir şarkıyı yıllarca bilirsiniz; radyoda çalar, dilinize dolanır, belki birkaç kez mırıldanmışsınızdır. O kadar tanıdıktır ki artık sizi şaşırtma ihtimâli kalmaz. Fakat bir akşam, bir salonda o şarkı bambaşka bir…