Robert Capa’nın fotoğrafları, yirminci yüzyılın en kanlı ânlarında açılmış gözlerdir. Bugün, İstanbul Bomonti’deki Ara Güler Müzesi’nin duvarlarında, bu gözler 5 Nisan 2026’ya kadar bize bakıyor. Capa, fotoğraf makinesini bir silah…
Sergi salonuna adım attığım ân, içimde garip bir heyecan belirdi. Çocukluğumda izlediğim filmlerin, defalarca kasetini eskitip yeniden izlediğim sahnelerin, hayranlıkla baktığım karakterlerin gerçek hikâyelerine tanıklık edecektim. James Cameron’ın İstanbul Sinema…
Henüz Pilevneli’ye girmeden o yoğun kokuyu burnumda hissediyorum. MG Gülçiçek’in sergiye özel tasarladığı koku, Dolapdere’nin merdivenlerinden yukarı çıkarken sarıyor her yanı. Tatlı, yapay, rahatsız edici. Sonra altın, gümüş, bronz yaldızların…
İstanbul Modern’e adımımı attığım ânda bir şeyin farklı olduğunu hissettim. “Semiha Berksoy: Tüm Renklerin Aryası” başlığını taşıyan bu sergi, klasik bir retrospektif beklentisinin ötesine geçerek beni doğrudan sanatçının iç dünyasına…
Bedri Rahmi Eyüboğlu’nun Galeri Selvin’de 7 Şubat’a kadar ziyâret edilebilen “Sevdâ Üstüne” sergisi, samîmî belki de en kişisel ânları bizimle paylaşıyor. Sanatın en samîmî hâlini, sanatçının defterlerinin sessiz sayfalarında, eskiz…
Dirimart, Tony Cragg’in çağdaş formlarla kurduğu diyaloğu, İstanbul’un kalbinde bizimle buluşturuyor. 18 Ocak son gün. Sergi, açılışın ilk heyecanının sönümlendiği, eserlerle mekânın birbirine tam anlamıyla nüfuz ettiği bu son günlerde,…
Pera Müzesi’nde Ortak Duygular sergisiyle kurduğum ilişki, ilk bakışta bir anlatıyı takip etme isteği doğurmuyor. Sergi, benden kronolojik bir okuma ya da kavramsal bir sadâkat beklemiyor. Bunun yerine bakışımı askıya…
Yıl biterken arkeoloji müzesi başka bir anlam kazanıyor. İçeride sergilenenler yalnızca estetik nesneler sayılmaz; bunlar bu topraklarda yaşamış uygarlıkların gündelik kayıtları. Neolitik dönemden Roma’ya uzanan katmanlar, insanın barınma, inanma, üretme…
AKM’de Henri Matisse’le karşılaşmak, insanın içini rahatlatan bir hâl yaratıyor. Daha ilk adımda renk devreye giriyor; açıklamadan önce hissedilen, tariften önce yerleşen bir şey bu. Sergi, bakışın kendi ritmini bulmasına…
İstanbul’un ritmiyle savaşa tutuşmadan, bir ânda şehirden koptuğumu, kendi küçük hârikalar diyarıma düştüğümü hissettiğim bir yer var: Vitali Hakko Kreatif Endüstriler Kütüphanesi. Bu kütüphane, moda, mîmarlık, fotoğraf, sanat ve tasarımın…
Zilberman’ın yüksek tavanlı salonunda Neriman Polat’ın “Groundless” sergisi, insanın bastığı zemini yeniden düşünmesine yol açan bir yoğunluk taşıyor. İçeri girildiğinde ilk fark edilen şey, mekânın sessizce dalgalanması. Polat, gündelik hayatta…
İnsanın kendi içinde sakladığı parçalar gündelik hayatın en sıradan ânlarında kendini belli eder. Bir kapı kapanırken içte beliren hafif bir sızı, metroda bir camdan dışarı bakarken gelen o tuhaf boşluk…
Karanlık Dünya, iki kişinin yıllar boyunca taşıdığı bir merakın içinden çıkmış bir sergi. Mike Bode ile Caner Yalçın, Metin Erksan’ın filminden arta kalan izi, kimsenin tam olarak konuşmadığı o yarım…
Bir yerde bulunmak zorunda olmasan da orada olmanın duyumsal etkisi seni sarar. x‑ist’te 20 Kasım – 20 Aralık 2025 tarihleri arasında açık olan “Hiçbir Yer” izleyiciye alışılmışın dışında bir deneyim…
ID.exe / The Human Patch, Ecem Dilan Köse’nin Art On İstanbul’da açtığı sergi. Galeriye adım atınca Beyoğlu’nun uğultusu yavaşça sönerek yerini insanın kendi iç akışına benzeyen başka bir sessizliğe bırakıyor.…
Nurçin Engin
